Theater STAM

“Of de fameuze terugkeer van de gulle lach bij Stam”

Het mag dan wel de eerste officiële regie van Luc Provost voor theater Stam zijn, helemaal onbekend met het gezelschap is hij allesbehalve. Meer nog: als Leupegemnaar was hij gepokt en gemazeld door het theatergezelschap dat toen nog Sint Amandus heette. Nu is hij helemaal terug met een échte komedie. Zijn besluit: de stamgasten weer eens echt laten lachen…

Luc Provost: Ik ben inderdaad begonnen in 1968 bij het gezelschap. Ik was er toen 16 en werd aangesproken door toenmalig voorzitter Leon Vandevelde. Zij wilden een ‘jeugdafdeling’ opstarten. Met ‘De sneltrein stopt hier niet’ maakten we een reeks eenakters (met naast mezelf ook straffe acteurs als Bernard Vandepopuliere). Jammer maar helaas: ondanks het succes was het experiment met jongeren echter een heel kort leven gegeven…

Koen: Dat betekende het voorlopig einde voor jou bij Sint Amandus?

Luc Provost: Neen, ik ging gewoon door met spelen als jonge gast bij de volwassenen. “Ik ben er, ik blijf er” was het volgende stuk en ik bleef inderdaad. Ik heb trouwens bijzonder goede herinneringen aan dit gezelschap. Mijn favoriete stuk? Dat moet ‘Scrooge’ geweest zijn, een regie van Marnic Baert. Ik speelde zowaar een dubbelrol als twee geesten. Heel wat van de huidige acteurs zijn trouwens daar begonnen: Corneel Blommaert, Myriam Moreels enz. Maar er waren wel meer straffe stukken toen. Een mooie tijd…

Litoziekla

Koen: Nog iets later ben je dan met Litoziekla begonnen. Een tweede poging om een jeugdafdeling te maken van Stam?

Luc Provost: Niet echt. Er waren dan wel grote bindingen, maar het idee ontstond eerder uit mijn engagement bij de ‘kern Oost-Vlaanderen’, de koepel van het amateur-theater (het huidige Opendoek). Toen waren er heel veel uitwisselingen met gezelschappen uit het buitenland en zo kwam ik op het idee om te starten met een echt jeugdtheatergezelschap. Litoziekla was geboren. Als je mij zou vragen wat daar mijn favoriete stuk is geweest, dan kijk ik toch terug op ‘de getermineerden’. Experimenteel, gedurfd, jong en fris. Jammer dat het publiek de weg ernaartoe niet heeft gevonden. Later lukte dat met Reinaert en Oliver Twist wel…

Pipes

Koen: Toen startte je samen met je partner Geert met de Irish Pipes en je had plots veel minder tijd. Slachtoffer van het succes van de pub?

Luc Provost: En of! Werken in onze Ierse Pub slorpt het meeste van mijn tijd radicaal op. Ik was toen wel al wat actief als regisseur. Dat kost ook heel wat tijd, maar is toch iets beter te regelen dan acteren. Ik regisseerde vooral in Ronse bij VTV – het Lijk is zoek – en later ook in Kluisbergen en Etikhove… En nu terug bij Stam.

Terug bij Stam

Koen: Wat verwacht je?

Luc Provost: Er is hier heel wat veranderd. Stukken als ‘sex en jaloezie’ worden hier niet meer gespeeld. Het klassieke komedietheater is wat teloor gegaan, dus ik denk dat heel wat mensen gelukkig zullen zijn met de terugkeer van de gulle lach. Dit stuk heb ik trouwens al een tweetal keer opgevoerd (in Ronse en Etikhove), maar ik koos dit keer toch voor een totaal ander concept. Andere acteurs, andere tradities, ander stuk…

Koen: Veel geluk en plezier met je verdere regieopdracht.

Koen Browaeys

Theater Stam kiest met de nieuwe voorstelling voor ‘fameuze terugkeer van de gulle lach’. Een ambitie die Luc Provost met vele stam- en andere genoten wellicht deelt! Beste acteurs, jullie komen langzaam maar zeker naar de eindsprint. Dat wordt dus wellicht opnieuw spannend!

En spanning zorgt voor passie! Als acteurs stress voelen op ‘t theater slaan de hormonen op hol en begint de passie te groeien! Ge kruipt al eens wat dichter bijeen. En dat is wat we willen zien! We willen lachen en tegelijk ons bloed voelen stromen naar allerlei lichaamsdelen!

Van deze ploeg acteurs verwacht ik dan ook niet anders dan kolkende scènes die mij lachstuipen bezorgen en tegelijkertijd inspireren tot  nachtelijke escapades!

Ik geloof er alvast in! Ga ervoor Luc en stamgenoten… Ga en breng hem terug: die gulle lach! Want dat is wat we tenslotte willen!!! en sex natuurlijk… Veel sex! (en niet teveel jaloezie graag)

Koenie